Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ...12 13 14 Następna
lis 11 11

I invite you to read my new e-book entitled "British Accents: Cockney, RP, Estuary English". Below you can find a description of the book:

Today, we can find many elements of speech, which are considered to be characteristic of the Cockney accent and are used in Standard English. Other examples show that Londoners’ speech, as well as Received Pronunciation are both used on television and radio. What is more, the book concentrates upon the way RP changes, the impact of Cockney on Received Pronunciation, and certain features of the accents perceived as 'standard' ones. Paweł Rogaliński (born in 1987) is a Polish freelance journalist, publisher, bloger (www.rogalinski.com.pl), and an English teacher. He writes sociopolitical articles for all-Polish magazines and Polish minority newspapers (e.g. "Polish Zone" in the United Kingdom, "Magazyn Polonia" in the United States, "Tygodnik Polski" in Australia, “Panorama Polska” in Canada, "Gazeta Petersburska" in Russia). He published a collection of his essays and articles entitled "Świat, polityka i my" in 2010. Paweł Rogaliński was granted several prestigious European awards. You can buy my e-book in several bookshops (e.g. Amazonka.pl, Gandalf.com.pl, Ebook.pl, E-tekst.pl, Libranova.eu, Rynek-ksiazki.pl, Virtualo.pl).

You can buy it for example here:
http://virtualo.pl/british_accents_cockney_rp_estuary_english/pawel_rogalinski/a3386i14374/
http://www.amazonka.pl/british-accents-cockney-rp-estuary-english_pawel-rogalinski,99902375194.bhtml
http://www.gandalf.com.pl/e/british-accents-cockney-rp-estuary/

The websites above are in Polish language. If you don't know Polish and have problems with buying my book, please write an e-mail to me: http://www.rogalinski.com.pl/kontakt-2/

CONTENTS:
- INTRODUCTION
- ACCENTS IN LONDON Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

maj 11 07
Związki biznesu i polityki nie należą do najbardziej udanych. Na licznych przykładach można bowiem udowodnić, że połączenie to kreuje populizm, etnocentryzm oraz jest głównym powodem obniżenia poziomu etyki i kultury politycznej. Biznesmeni zajmujący się polityką nie stronią od użycia ochlokratycznej manipulacji i niemoralnego programowania neurolingwistycznego.
 
Najważniejsze pojęcia: perswazja, manipulacja, programowanie neurolingwistyczne
 
Politycy mający silne powiązania z biznesem z całą pewnością używają perswazji. Ta ostatnia, będąca według jednych źródeł metodą retoryki[1], według innych zaś jedynie nawiązaniem do „tradycji retorycznej”[2], definiowana jest jako „wpływanie na przekonania odbiorcy za pomocą mowy przez oddziaływanie na jego rozum, wolę i emocje”. Powyższy opis należy jednak uzupełnić o stwierdzenie, iż perswazja, w przeciwieństwie do manipulacji, nie powoduje szkody osobom przekonanym do danego poglądu[3]. Czym jest w związku z powyższym manipulacja? Warto w tym przypadku odwołać się do prof. Jerzego Bralczyka:
 
Niemal wszystko, co mówimy i piszemy, może być przez nieżyczliwych nam słuchaczy i czytelników uznane za manipulacyjne. Wiele zachowań językowych osób, którym nie jesteśmy skłonni wierzyć i ufać, możemy podejrzewać o manipulację. Manipulacja dotyczy przede wszystkim nie środków, lecz relacji między nadawcą i odbiorcą, choć ujawniać się może w konkretnych zachowaniach[4].
 
            Wiedza na temat skutecznej komunikacji (nie zawsze związanej z etyką) to nic innego jak programowanie neurolingwistyczne (NLP; nazwa akcentuje powiązanie między procesami neurologicznymi a użyciem języka jako klucza do pobudzenia zakodowanych w umyśle wzorców zachowań)[5]. Za jej twórców uważa się filozofa i psychologa Richarda Bandlera oraz językoznawcę Johna Grindera. Mimo że głoszone przez nich tezy „sztuki doskonalenia” i formy psychoterapii zyskały pewne uznanie w świecie, stały się one również obiektem powszechnej krytyki[6]:

Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

kwi 11 24
Wewnętrzna walka w SD trwa już od 2009 roku. Sprawa jest o tyle skomplikowana, że Naczelny Sąd Partyjny, a następnie Sąd I Instancji przyznały rację tzw. „historycznym” działaczom SD z Krzysztofem Góralczykiem na czele. Sąd Apelacyjny stanął jednak po stronie Pawła Piskorskiego. Czy sprawa znajdzie swój finał w Sądzie Najwyższym?
Rozłam partii
Wszystko zaczęło się od posiedzenia Rady Naczelnej SD w październiku 2009 roku, kiedy to, wobec braku wymaganej liczby głosów, odrzucano kolejne wnioski. W obliczu kolejnych przegrywanych głosowań, Piskorski postanowił rozwiązać problem raz na zawsze i wyeliminować swoich rywali z gry o władzę. – Po wymianie zdań Paweł Piskorski oświadczył, że wzywa wszystkich członków Rady Naczelnej, którzy nie akceptują takiego stanowiska i takiego prowadzenia Rady, gdzie uniemożliwia się dyskusję, do wyjścia z posiedzenia (…) i spotkania konsultacyjnego – opisuje sytuację dokumentacja sądowa. Ruch szefa partii oznaczał tylko jedno – początek otwartej, wewnętrznej wojny w SD.
Czystki
Wykraczając poza prawo, przewodniczący SD dokonał prawdziwego zamachu stanu na niezależne od niego instytucje partyjne. Wbrew wewnętrznym przepisom Stronnictwa, Piskorski w trybie pilnym zwołał Zarząd Główny. Na zebraniu, ze wszystkich piętnastu członków, pojawiło się dziewięciu jego zwolenników. Mając niezbędne quorum, zawieszono w sumie szesnaście osób z nieprzychylnego przewodniczącemu skrzydła partii. Wykorzystano przy tym niezwykle istotną lukę w statucie SD, mówiącą, iż „Zarząd Główny może zawiesić członka partii w jego prawach do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez Naczelny Sąd Partyjny”. Piskorski sprytnie zawiesił więc ośmiu członków Rady Naczelnej (z jej przewodniczącym – Krzysztofem Góralczykiem), dwóch członków Zarządu i… cały ośmioosobowy skład Naczelnego Sądu Partyjnego. Dzięki sparaliżowaniu sądu wykluczenie przeciwników trwałoby dopóty, dopóki władze nie wybrałyby nowego składu tej instytucji, tym razem przychylnego szefowi. W ciągu pięciu kolejnych dni Piskorski zawiesił aż siedemdziesięciu delegatów na Kongres SD, pozostawiając zaledwie trzydziestu trzech „swoich” ludzi.

Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , , ,

kwi 11 07

Poniżej przesyłam film z gali "Polski Internet", który zawiera moje krótkie przemówienie tuż po otrzymaniu statuetki. Przypomnę, że głosami kapituły konkursu strona www.rogalinski.com.pl otrzymała tytuł najlepszego blogu w 2010 roku. Więcej informacji na ten temat znajduje się we wpisach:

http://www.rogalinski.com.pl/aktualnosci/najlepszy-blog-2010-wg-kapituly-konkursu-polski-internet/

http://www.rogalinski.com.pl/aktualnosci/blog-roku-2010-statuetka-i-dyplom-polski-internet/

 

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , ,

kwi 11 05

Dla tych, którzy nie mogli pojawić się na szkoleniu "Nowoczesne metody nauki", zamieszczam materiały do przejrzenia:

 

E-learning oraz wykorzystanie tablic interaktywnych podczas szkoleń i lekcji
 
4 kwietnia 2011 r., szkolenie stowarzyszenia Forum Młodych Dyplomatów
pt. „Nowoczesne metody nauki”
Prelegent: Monika Rogalińska
 
 
MATERIAŁ UZUPEŁNIENIAJĄCY SZKOLENIE
 
 
TABLICE INTERAKTYWNE
 
·         Nauka bez tablic interaktywnych
o   Wyobraź sobie, że jesteś zmęczony po ciężkim dniu w pracy i masz świadomość, że musisz iść na kurs językowy… Kolejne godziny żmudnej pracy z podręcznikiem? Wcale nie musi tak być!
·         Pobudź wyobraźnię

Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , , , , , ,

mar 11 10

László Andor, węgierski ekonomista i komisarz Unii Europejskiej, opowiada Pawłowi Rogalińskiemu o bezdomności w Europie, eurosocjalizmie i polskich organizacjach charytatywnych.

Paweł Rogaliński: – W jaki sposób Komisja Europejska może zwalczać bezdomność? Czy nie jest to kwestia zastrzeżona dla rządów poszczególnych krajów?
László Andor: – Oczywiście ma Pan rację, że zwalczanie problemu bezdomności leży głównie w kompetencji państw członkowskich. W granicach danych krajów liczą się więc nie decyzje Komisji Europejskiej, ale przede wszystkim władz Polski, Niemiec, Włoch itp. Niemniej jednak jest kilka istotnych czynników, które wpłynęły na fakt, że Komisja postanowiła również działać w tej sprawie.
- Jak choćby?
- Po pierwsze, bezdomność jest najpoważniejszym z problemów dotykających podstawowych wartości Unii Europejskiej. Po drugie, wyniki Eurobarometru (czyli badań opinii publicznej na zlecenie KE – przyp. P.R.) wskazują na wysokie oczekiwania Europejczyków wobec instytucji unijnych. Spodziewają się oni od Brukseli konkretnych działań mających na celu poprawę dobrobytu i wyrównywanie szans. Traktat lizboński zakłada, że włączenie społeczne będzie wspólną kwestią Unii i państw członkowskich.
- Jaką politykę należy obrać, by skutecznie zwalczać biedę i bezdomność? Czy polityka ta powinna być bardziej społeczna, by chronić najuboższych, czy też bardziej liberalna, by zwiększyć wspólną motywację?
- Celem strategii „Europa 2020” jest stworzenie warunków do zrównoważonego, racjonalnego i globalnego rozwoju. Polityka unijna odniesie zadowalające skutki tylko wówczas, gdy będzie odpowiednio zbalansowana.
- Zbalansowana… czyli jaka?
- Taka, która pozwoli nam jednocześnie zachować dotychczasowy dobrobyt oraz, co więcej, zapewnić regularny wzrost gospodarczy. To oznacza również, że polityka socjalna musi dostarczać odpowiednich bodźców, które z kolei będą wykorzystywane przez poszczególne osoby do gospodarczej i personalnej autonomii. Ponadto, polityka ta musi być bardziej ukierunkowana na zwykłych „zjadaczy chleba”, gdyż w przeciwnym razie nadmiar problemów codziennego życia może okazać się zbyt duży do udźwignięcia.
- Jeśli mowa o pomocy socjalnej, które problemy są według Pana obecnie najbardziej niecierpiące zwłoki?

Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , , , , , ,

lut 11 24
Serdecznie zapraszam do zapoznania się z wnioskami Komisji Europejskiej wypracowanymi podczas ostatnich szczytów i spotkań ws. ubóstwa i bezdomności. Poniższy materiał został opracowany przez KE.
 
Konferencja konsensusu to specjalne narzędzie mające na celu przełamanie impasu w sytuacjach, gdy brak wspólnego zrozumienia blokuje postępy w tworzeniu polityki. Zalecenia dotyczące polityki zawarte w niniejszym sprawozdaniu stanowią wynik Europejskiej Konferencji Konsensusu w zakresie Bezdomności 2010. Są to wnioski ustalone przez niezależne jury w odpowiedzi na sześć kluczowych pytań. Celem tych rekomendacji jest stworzenie silnych podstaw dla ustawicznego i wzmożonego postępu w sprawie bezdomności w Unii Europejskiej, szczególnie w ramach nowej strategii Europa 2020 oraz Europejskiego programu walki z ubóstwem i wykluczeniem społecznym.
 
W odpowiedzi na kluczowe pytanie nr 1 „Co oznacza bezdomność?” jury krytycznie odnosi się do „zdroworozsądkowych” definicji bezdomności, jak spanie na ulicy, i dochodzi do wniosku, że bezdomność to złożony, dynamiczny i zróżnicowany proces, do którego każda osoba i grupa osób dociera i z którego znajduje wyjście własną „ścieżką”. Jury rekomenduje przyjęcie Europejskiej Typologii Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego ETHOS, zainicjowanej przez FEANTSA w 2005 roku, jako wspólnej ramowej definicji bezdomności. ETHOS wykorzystuje znaczenie „domu” jako bytu fizycznego, społecznego i prawnego celem stworzenia szerokiej typologii, która klasyfikuje osoby bezdomne według czterech głównych sytuacji życiowych: braku dachu nad głową, braku domu, życia w niepewnych warunkach mieszkaniowych oraz życia w nieodpowiednich warunkach mieszkaniowych.
 
Odpowiadając na kluczowe pytanie nr 2 „Czy zlikwidowanie bezdomności to realny cel?”, jury zwraca uwagę na poziom ambicji, jaki powinien stanowić punkt wyjścia dla ogólnoeuropejskiej strategii walki z bezdomnością. Jury dochodzi do wniosku, że bezdomność stanowi poważną niesprawiedliwość i pogwałcenie podstawowych praw człowieka, którym to zjawiskom można i trzeba położyć kres. Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , ,

lut 11 19

Piękny i wyjątkowy czy też biedny i zaniedbany? Jaki jest w rzeczywistości Egipt? Relacje polskich turystów na ten temat są skrajnie różne. I trzeba przyznać, że obie wersje są po części prawdą. Poniżej przedstawiam fotoreportaż dwóch twarzy Egiptu – tej pięknej i tej mniej atrakcyjnej.

PLAŻA

           

         Czytaj dalej »

Autor Paweł Rogaliński \\ tagi: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ...12 13 14 Następna