Stowarzyszenie Demokratyczne stanowczo sprzeciwia się podpisaniu i ratyfikacji ACTA (Umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrabianymi, Anti-Counterfeiting Trade Agreement). Mimo pozornie słusznej ochrony praw własności intelektualnej, porozumienie to godzi w anonimowość w sieci. Co więcej, ACTA daje rządzącym możliwość cenzury stron i portali oraz ograniczenia dotychczasowej wolności Internetu. Przypomnijmy, że umowę podpisały już Stany Zjednoczone, Kanada, Australia,Japonia, Maroko, Singapur, Nowa Zelandia i Korea Południowa. Natomiast Meksyk, Szwajcaria i Unia Europejska (pod przewodnictwem Polski) również poparły ACTA i zobligowały się do przystąpienia do porozumienia do 31 marca 2013 roku.

Stowarzyszenie Demokratyczne domaga się rewizji postanowień umowy ACTA tak, by nie wzbudzały podejrzeń co do intencji jej twórców. W przeciwnym razie wartości, na których opiera się cała cywilizacja zachodnia, zostaną poważnie podważone.

Poniżej przedstawiam list Łukasza z Raciborza, który bardzo prosi o pomoc w przezwyciężeniu jego niepełnosprawności.

Urodziłem się 34 lata temu w jaworskim szpitalu. Podczas długotrwałego porodu doszło do niedotlenienia mózgu. Efekt? Uszkodzenie komórek nerwowo – ruchowych, czyli to, co dziś nazywamy dziecięcym porażeniem mózgowym. Od dnia moich narodzin wyraźnie widać było, że coś jest ze mną nie tak. Jednak lekarze w tamtym okresie nie potrafili jeszcze zdiagnozować i rozpoznać tego schorzenia.
Półtora roku później rodzice zabrali mnie, starszego brata oraz babcię i  przeprowadziliśmy się do Raciborza. Z tego, co mówi mama, latem 1979 roku, pomimo coraz większych problemów z koordynacją ruchową zaczynałem już samodzielnie opierać się plecami o ścianę. W taki sposób, pomimo  spastyczności ruchowej, chodziłem dookoła pokoju.
W tym okresie funkcjonowało już nowo wybudowane Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu koło Warszawy. Rodzice upatrywali tu szansy wyleczenia mnie. Jednak by się tam znaleźć, potrzebne było skierowanie z kliniki neurologii w Katowicach. Trafiłem tam jesienią 1979 roku.
Po dwóch tygodniach pobytu w Katowicach mama "na siłę" wyrwała mnie stamtąd w złym stanie. W drodze do domu  wielokrotnie traciłem przytomność i wymiotowałem. W Katowicach poddano mnie zabiegom tzw. odmy mózgowej, wykonywano mi także punkcje kręgosłupa. (…)
Następnie znalazłem się w Centrum Zdrowia Dziecka w Międzylesiu. Diagnoza? Dziecięce porażenie mózgowe nabyte po długotrwałym porodzie. Badania psychologiczne wykazały, że intelektualnie rozwijam się lepiej niż rówieśnicy. Jednak po dramatycznych chwilach w katowickiej klinice pozostały stany lękowe.
Nie było lekarstwa na moją chorobę. Pozostała jedynie rehabilitacja. Przez kilka lat miałem takie zabiegi w Raciborzu. Nie przypuszczałem, że podczas tych ćwiczeń może spotkać mnie coś złego. A jednak!
Miałem siedem lat, kiedy trafiłem w ręce dwóch młodych stażystek. Nie miały doświadczenia z takimi przypadkami jak mój. Ćwiczenia wykonywały na siłę. Skutkiem tego wyrwały mi kość udowa z panewki stawu biodrowego. Przez dwa tygodnie potwornie cierpiałem. O tym, co się wówczas stało, dowiedziałem się dopiero po siedmiu latach, podczas prześwietlenia. Do dziś lewą nogę mam krótszą o 5 cm. Po rehabilitacji, czy wysiłku fizycznym czuję przejmujący ból. Operacja jednak nie wchodzi w grę – unieruchomiony przez rok na łóżku byłbym zdany na opiekę rodziców. A jestem już dorosłym mężczyzną, mama i tata mogliby nie dać rady wykonać przy mnie wszystkich czynności rehabilitacyjno-opiekuńczych.
Przez okres szkoły podstawowej miałem indywidualny tok nauki, prowadzony w domu przez nauczycieli. Kontynuacja nauki w szkole średniej zbiegła się w czasie z kryzysem w oświacie. Licea nie miały pieniędzy na nauczanie indywidualne. Dopiero po czterech latach rodzicom udało się załatwić mi naukę w… (co zakrawa na ironię) Szkole Mistrzostwa Sportowego. Dziesięciu nauczycieli uczyło mnie w domu – 11 godzin dziennie, pięć dni w tygodniu, przez cztery lata. Nawet maturę pisałem w domu, a raczej dyktowałem komisji wypracowanie z języka polskiego i historii.
W 2004 roku w Raciborzu otworzyła się Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa. Wybrałem kierunek historyczny i po pokonaniu problemów natury formalnej rozpocząłem tam studia.
Od 9. roku życia uczyłem się pisać – początkowo na maszynie do pisania. Naciskałem klawisze stopą, lewą, tej wyrwanej z biodra nogi, dokładniej zaś – najmniejszym palcem. I tak mi zostało. Maszynę zmieniłem na komputer i tym jednym, jedynym palcem pisałem i piszę nadal SMS-y, maile czy prace do szkoły. Tak też napisałem licencjat, jednym palcem, po jednej literze, cierpliwie, słowo po słowie, w pół roku.
Moja obrona pracy licencjackiej stała się sensacją. Zainteresowały się mną media. Byłem jedynym takim przypadkiem w Raciborzu. Historia niepełnosprawnego chłopaka, który mimo porażonych kończyn zdołał ukończyć studia, poruszyła ludzie serca. Nawet nieznajomi gratulowali mi na ulicy hartu ducha i siły woli.

 
BARDZO PROSZĘ O POMOC!

Mam na imię Łukasz, jestem niepełnosprawnym absolwentem PWSZ w Raciborzu kierunku historia. Od urodzenia cierpię na dziecięce porażenie mózgowe z niedowładem kończyn górnych i dolnych. W trakcie studiowania wszystkie listy, referaty, prace seminaryjne pisałem lewą stopą. Pomimo tych wszystkich trudności ukazała się w kwietniu 2006 r. moja pierwsza publikacja naukowa w Almanachu prowincjonalnym 1/2006.

Zbieram na bardzo kosztowną operację (koszty operacji to około 200 tys. zł) polegającą na wszczepieniu stymulatora do mózgu. Operacja ta musi być wsparta bardzo intensywną rehabilitacją {koszty mojej codziennej rehabilitacja wahają się od 60zł do 100zł za godzinę}.

Od kilku miesięcy moja spastyczność mocno nasiliła się i jest dla mnie ogromnym obciążeniem. Zwracam się do wszystkich ludzi z APELEM O POMOC!

Tylko od państwa hojności i dobrej woli zależy dalsze moje życie i zdrowie! Kochani, jesteście moją jedyną nadzieją, która zawsze umiera ostatnia..

Mogę pisać tylko lewą stopą i właśnie pisząc w ten sposób zwracam się do wszystkich ludzi o pomoc w moim leczeniu! Mój e-mail pomoc.dla.lukasza@interia.pl

Poniżej zamieszczam petycję Klubu Gaja do Głównego Lekarza Weterynarii. Petycja ma na celu zahamować proceder kupowania żywych karpi i pakowania ich do torebek foliowych, w których zwierzęta te się męczą

Petycja do Głównego Lekarza Weterynarii

 

Szanowny Panie!

Rokrocznie w grudniu, w Polsce mamy do czynienia z niehumanitarnym traktowaniem ryb podczas ich transportu i sprzedaży w sklepach, hipermarketach, na stoiskach ulicznych. Dotyczy to w szczególności karpi, które są nadmiernie stłoczone, pakowane żywe do worków foliowych, niepotrzebnie ranione i zabijane w obecności najmłodszych. Jest to nieetyczne i łamie zapisy Ustawy o ochronie zwierząt. Pragniemy przypomnieć, że na wniosek Klubu Gaja Sejm uchwalił poprawkę do Ustawy o ochronie zwierząt. Zmieniony art. 2 wyraźnie wskazuje, iż prawo to chroni także ryby, tak jak inne kręgowce.

 

Dlatego też my,

 

niżej podpisani, gorąco apelujemy do Pana o wzmożoną kontrolę transportu żywych ryb i miejsc ich sprzedaży przez podległe Panu jednostki, aby zakończyć zbędne cierpienie tych zwierząt.

Źródło: http://www.klubgaja.pl/zwierzeta/karpie/

Szanowni Państwo,

Jesteśmy rodzicami czteroletniej Amelki. Nasza córka jest dzieckiem niewidomym, chorującym na tarczycę oraz epilepsję, z opóźnionym i zaburzonym rozwojem psychomotorycznym. Już od pierwszych miesięcy życia mała Amelka jest intensywnie rehabilitowana ruchowo oraz wzrokowo, co daje widoczne efekty. Postępy w rehabilitacji są dla nas źródłem siły i nadziei… Córeczka przechodzi również wszechstronną stymulację rozwojową  z zastosowaniem form i metod właściwych w pracy z dzieckiem niewidomym. Uczestniczy też w niezbędnej, kompleksowej rehabilitacji lewej nogi (stopa końsko-szpotawa). Tylko intensywne ćwiczenia umożliwią nabycie przez Amelkę umiejętności pozwalających na sprawne funkcjonowanie  w życiu.

Mamy ogromną prośbę do ludzi dobrego serca! Mimo nadludzkich starań niestety sami nie jesteśmy w stanie pokryć wydatków na kosztowną  rehabilitację i leczenie naszej córki. W związku z tym zwracamy się gorąco do Państwa o wsparcie i przekazanie środków finansowych na podane konto fundacji (więcej informacji na oficjalnej stronie Amelki: http://pomagamyamelii.pl/jak-mozesz-pomoc ). 

Za każdą złotówkę już teraz przesyłamy najszczersze wyrazy wdzięczności.

Ma ona kosztować 30 mln euro, z czego 15 proc. będzie pochodzić z naszego budżetu, a 85 proc. – z UE. Polska ma być pokazana jako kraj nowoczesny, gościnny, oferujący wiele ciekawych form spędzania urlopu czy weekendu.

Co więcej, jak informuje na swojej stronie Polska Organizacja Turystyczna:

Zgodnie z założeniami, do promowania Polski wykorzystane zostaną w projekcie duże wydarzenia, tzw. "kotwice medialne", które stanowić będą impuls do przyjazdu turystów zagranicznych do naszego kraju i mają ogromny potencjał promocyjny. Do wydarzeń tych należą między innymi: Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej "Euro 2012", Prezydencja Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej w roku 2011, a także wydarzenia za granicą: Rok Chopinowski 2010 oraz Rok Polski w Wielkiej Brytanii 2009/2010.

Zapraszam do obejrzenia dwóch filmików przedstawiających projekt. Pierwszy z nich informuje na co konkretnie są przeznaczone środki unijne:

Drugi film jest podsumowaniem targów ITB Berlin 2011:

Z czasem będę zamieszczał na blogu kolejne filmy promocyjne Polski.

Gorąco zachęcam wszystkich do codziennego odwiedzania poniżej podanych stron. Każde kliknięcie to określona suma wpływająca od sponsorów (m.in. banków i instytucji finansowych) na konto organizacji charytatywnych. W przypadku strony Pajacyk.pl jest to 5 groszy, ale już w przypadku witryny Habitat.pl suma ta wynosi 1 zł! Każdą ze stron można kliknąć tylko raz dziennie, dlatego tak ważne jest, by klikać je codziennie. Tak więc do dzieła!

http://www.pajacyk.pl/ - "Kliknij w brzuszek pajacyka, a pomożesz nakarmić głodne dziecko".

http://www.okruszek.org.pl/ - (kliknij na chleb) "I Ty możesz Wspomóc Najbardziej Potrzebujących Przekazując Swój Okruszek Miłosierdzia".

http://www.habitat.pl/klikacz.php - (kliknij na domek) "Dziękujemy za pomoc w budowaniu kolejnego domu. Jutro też kliknij w domek. Liczymy na Twoją pomoc!"

http://www.wyklikajzywnosc.pl/ - (kliknij na słoik) "Każdy może pomóc, trzeba tylko raz dziennie kliknąć w produkt!"

http://www.pustamiska.pl/ - (kliknij na miskę z karmą) "70 kliknięć to poprawa bytu jednego zwierzaka"

Celem "Normalnego Państwa" jest budowanie społeczeństwa obywatelskiego. Jednym z jego przejawów jest wysoki udział społeczny w wyborach, tak, by nie pozostawiać spraw ważnych ślepemu losowi, a strać się wywierać wpływ na losy kraju. Najbardziej oczywistym wpływem jest właśnie udział w wyborach parlamentarnych i właśnie dlatego Normalne Państwo postanowiło zachęcać poprzez akcję do udziału w wyborach.

Dąb Bartek, pomnik przyrody od 1952 roku, jest zagrożony przewróceniem. Aby ratować to wspaniałe drzewo, liczące (według różnych źródeł) od 645 do 1200 lat, zorganizowano ogólnopolską akcję zbierania funduszy na budowę specjalnej konstrukcji zabezpieczającej. Warto przypomnieć, że według legend pod tym właśnie drzewem mieli odpoczywać: Bolesław Chrobry, Władysław II Jagiełło, Jan III Sobieski czy Stanisław August Poniatowski. Konto bankowe dla osób, które chciałyby przeznaczyć datek na akcję "Co zrobisz dla Bartka?" znajduje się na dole strony http://odzyskajsrodowisko.pl/aktualnosci,na-ratunek-bartkowi,30.html . Uzasadnienie i opis akcji cytuję poniżej:

Zbiórka na Dąb Bartek

Dąb Bartek rosnący w Zagnańsku k. Kielc jest znany w całej Polsce jako jedno z najstarszych drzew.

W tym roku będzie obchodził symboliczne 1011 urodziny, ale jego życia jest cały czas zagrożone! I żeby go utrzymać potrzebuje coraz to nowych umocnień.

Padało już wiele deklaracji pomocy,  ale aby zrealizować nową inwestycję – futurystyczny łuk do podwieszenia drzewa, potrzeba ok. 2 mln złotych. Pierwszym krokiem do wykonania tego umocnienia, jest przygotowanie dokumentacji. Dopiero z takim opracowaniem gmina będzie mogła podjąć dlasze działania.

Zarząd Fundacji Odzyskaj Środowisko, mając na celu promowanie ekologii oraz ochrony dziedzictwa przyrodniczego, podjął się przeprowadzania zbiórki na rzecz ratowania Dębu Bartka. Fundacja będzie ją realizować na podstawie decyzji Marszałka Województwa Świętokrzyskiego nr 17/2011 z dnia 5 września 2011 r.

Zbiórkę zainaugurujemy w sobotę, 24 września podczas Urodzin Dębu Bartka, następnie akcja będzie prowadzona do końca listopada przy współpracy z firmami, instytucjami i placówkami oświatowymi – zarówno w formie datków do puszek kwestarskich, jak i dobrowolnych wpłat na wydzielone konto.

Zgodnie z prawem, po zakończeniu zbiórki, Fundacja przedstawi Marszałkowi sprawozdanie finansowe, a uzyskane fundusze przekaże na ratowanie Dębu Bartka.

Jesteśmy przekonani, że Dąb Bartek wart jest szczególnych działań nie tylko dlatego, że jest Pomnikiem Przyrody i świadkiem historii ale także dlatego, że jest symbolem trwałości i weteranem, o którego trzeba dbać.

Zapraszamy do współpracy firmy i instytucje, prosimy także o wpłaty na konto zbiórki.